ماده 1 : از ابتدای سال 1382 برقراری و دریافت هرگونه وجوه از جمله مالیات و عوارض اعم از ملی و محلی از تولید کنندگان کالاها، ارائه دهندگان خدمات و همچنین کالاهای وارداتی صرفاً به موجب این قانون صورت می پذیرد و کلیه قوانین و مقررات مربوط به برقراری، اختیار و یا اجازه برقراری و دریافت وجوه که توسط هیات وزیران، مجامع، شوراها و سایر مراجع ،وزارتخانهها ،سازمانها ،موسسات و شرکتهای دولتی از جمله آن
دسته از دستگاههای اجرائی که شمول قوانین بر آنها مستلزم ذکر نام یا تصریح نام است ،همچنین موسسات و نهادهای عمومی غیر دولتی صورت می پذیرد به استثنا قانون مالیاتهای مستقیم مصوب 03/12/1366 و اصلاحات بعدی آن، قانون چگونگی اداره مناطق آزاد تجاری –صنعتی جمهوری اسلامی ایران مصوب 07/06/1372 ، قانون مقررات تردد وسائل نقلیه خارجی مصوب 12/4/1373 ،عوارض آزاد راهها ،عوارض موضوع ماده (12) قانون حمل و نقل و عبور کالاهای خارجی از قلمرو جمهوری اسلامی ایران مصوب 22/12/1374 و عوارض موضوع بند (ب) ماده(46 )،بند (ب) ماده (130) و بند های (الف)و(ب) ماده (132) قانون برنامه سوم توسعه اقتصادی ،اجتماعی و فرهنگی جمهوری اسلامی ایران مصوب 17/01/1379 لغو می گردد.
تبصره 1 : هزینه ،کارمزد و سایر وجوهی که از درخواست کننده در ازاء ارائه مستقیم خدمات خاص و یا فروش کالا که طبق قوانین و مقررات مربوطه دریافت می شود و همچنین خسارات و جرائمی که به موجب قوانین و یا اختیارات قانونی لغو نشده دریافت می گردد، از شمول این ماده مستثنی می باشند.
تبصره2 -از تاریخ لازم اجرا شدن این قانون ،بند(ج) ماده (19)، ماده(145)، ماده(168) و بند (ب) ماده(175) قانون برنامه سوم توسعه اقصادی ،اجتماعی و فرهنگی جمهوری اسلامی ایران مصوب 1379 لغو گردیده ودر بند (ب) ماده(19) آن قانون عبارت چهل و هشت در صد به پنجاه درصد(50%) اصلاح می شود.
ماده2 : حقوق گمرکی،مالیات،حق ثبت سفارش کالا،انواع عوارض و سایر وجوه دریافتی از کالاهای وارداتی تجمیع گردیده و معادل چهاردرصد(4%)ارزش گمرکی کالاها تعیین می شود.به مجموع این دریافتی و سود بازرگانی که طبق قوانین مربوطه توسط هیات وزیران تعیین می شود حقوق ورودی اطلاق می گردد.
تبصره1: نرخ حقوق ورودی علاوه بر رعایت سایر قوانین مقررات می بایست به نحوی تعیین گردد که:
الف-در راستای حمایت موثرازاشتغال وکالای تولید یا ساخت داخل در برابر کالای وارداتی باشد.
ب- دربرگیرنده نرخ ترجیحی و تبعیض آمیز بین وارد کنندگان دولتی با بخشهای خصوصی، تعاونی و غیر دولتی نباشد.
ج-نرخ حقوق ورودی قطعات،لوازم و موادی که برای مصرف در فرآوری یا ساخت یا مونتاژ یا بسته بندی اشیاء یا مواد یا دستگاهها وارد می گردند از نرخ حقوق ورودی محصول فرآوری شده یا شیءیا ماده یا دستگاه آماده پائین ترباشد.
تبصره2 : حق ثبت سفارش پرداختی کالاهائی که تا پایان سال 1381 اظهار و ترخیص نشده اند به عنوان علی الحساب حقوق ورودی محسوب میشود.
تبصره3 : معادل دوازده در هزار ارزش گمرکی کالاهای وارداتی که حقوق ورودی آنها وصول می شود از محل اعتباراتی که همه ساله در قوانین بودجه سنواتی کل کشورمنظورمی شود در اختیار وزارت کشور (سازمان شهرداریها) قرار می گیرد تا به نسبت هفتاد درصد میان شهرداریها و سی درصد (30%) میان دهیاری های سراسر کشور به عنوان کمک پرداخت و به هزینه قطعی منظور می شود.
تبصره4 : کلیه قوانین و مقررات مربوط به معافیت های گمرکی به استثنای معافیت های موضوع ماده(6) و بندهای (1)، (2)، (4) تا (9)، (12) تا (19) ماده (37) قانون امور گمرکی مصوب 17/03/1350 و معافیت گمرکی لوازم امدادی اهدایی به جمعیت هلال احمر جمهوری اسلامی ایران و اقلام عمده صرفاً دفاعی کشور لغو می گردد. این اقلام دفاعی به پیشنهاد مشترک وزارت دفاع و پشتیبانی نیرو های مسلح و سازمان مدیریت و برنامه ریزی کشور و باتصویب هیات وزیران تعیین می گردد.
ماده3: مالیات عوارض دریافتی از کالاها به شرح زیر تعیین می گردد:
الف- انواع نوشابههای گازدار ساخت داخل(به استثناء نوشابههای حاصل از فرآوردههای لبنی و کنسانتزه انواع میوه و آب معدنی)که با وسایل ماشینی تهیه می شوند و همچنین شربتهای غلیظ تولیدی مورد استفاده از در دستگاههای نوشابه سازی کوچک (دستگاه پست میکس)که به منظورتهیه نوشابه به بازار عرضه می گردد پانزده درصد (15%)بهای فروش کارخانه دوازده درصد (12%)مالیات و سه درصد (3%) عوارض .
ب- سیگارتولید داخل پانزده درصد (15%) بهای فروش کارخانه دوازده درصد (12%) مالیات و سه درصد (3%) عوارض .
ج- بنزین بیست درصد (20%) قیمت مصوب فروش ده درصد(10%) مالیات و ده درصد (10%) عوارض.
د- نفت سفید و نفت گاز ده درصد (10%) و نفت کوره پنج درصد (5%) قیمت مصوب فروش(به عنوان عوارض)
ه- سایر کالاهای تولیدی (به استثنای محصولات بخش کشاورزی)که امکان استفاده از آنها به عنوان محصول نهایی وجود دارد مطابق فهرستی که به پیشنهاد کار گروهی مرکب از وزیر اموراقتصادی ودارایی (رئیس)، وزرای بازرگانی، صنایع و معادن و کشور و رئیس سازمان مدیریت و برنامه ریزی کشور تا پانزدهم بهمن ماه هر سال برای سال بعد به تصویب هیات وزیران می رسد سه درصد (3%)قیمت فروش دو درصد (2%) مالیات و یک درصد عوارض. آن دسته از محصولات صنایع آلوده کننده محیط زیست به تشخیص و اعلام (تا پانزدهم اسفند ماه هر سال برای اجرا در سال بعد)سازمان حفاظت محیط زیست که در فهرست فوق قرار نمی گیرند یک درصد (1%) قیمت فروش (به عنوان عوارض)
تبصره1: مالیات و عوارض بند های (ج) و (د) علاوه بر قیمت مصوب فروش محصولات مربوطه که به موجب قوانین تعیین می شود در قیمت فروش نهایی محاسبه و منظور می شود.
تبصره2: مالیات و عوارض بند های (الف) و ( ه) این ماده در خصوص کالاهای صادراتی طبق برنامه سوم توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی جمهوری اسلامی ایران معاف و در خصوص آن دسته از کالاهائی که توسط اشخاص حقیقی یا حقوقی غیر از تولید کننده نهائی کالا صادر می شوند مطابق رسیدهای معتبر واریزی مربوطه،حسب مورد از محل درآمد مالیاتی مربوط وعوارض وصولی قابل اختصاص به وزارت کشور(سازمان شهرداریها) قابل استرداد می باشد.نحوه استرداد به موجب آیین نامه ای خواهد بود که به پیشنهاد سازمان امور مالیاتی کشور به تصویب وزیر امور اقتصادی و دارائی می رسد.
ماده4: مالیات و عوارض دریافتی از برخی خدمات به شرح زیر تعیین می گردد :
الف- خدمات مخابراتی از قبیل آبونمان تلفنهای ثابت وهمراه،کارکرد مکالمات داخلی و خارجی، خدمات بین المللی،کارتهای اعتباری معادل(6%) قیمت خدمات پنج درصد(5%) مالیات و یک درصد (1%) عوارض
ب- واگذاری خطوط تلفن همراه معادل بیست درصد (20%) قیمت واگذاری (به عنوان مالیات).
ج- برق و گاز مصرفی مشترکین (به استثناء مصارف صنعتی،معدنی و کشاورزی) و همچنین آب مصرفی مشترکین در حوزه استحفاظی شهرها سه درصد(3%)بهای مصرفی آنها(به عنوان عوارض).
د- خدمات هتل، متل، مهمانسرا، هتل آپارتمان، مهمانپذیر، مسافرخانه، تالارها و باشگاهها دو درصد (2%) هزینه (به عنوان عوارض)
ه- حمل ونقل برون شهری مسافر در داخل کشور با وسایل زمینی، ریلی، دریایی و هوایی پنج درصد(5%) بهای بلیط (به عنوان عوارض)
و- عوارض سالیانه انواع خودروها سواری و وانت دو کابین اعم از تولید داخل یا وارداتی حسب مورد معادل یک در هزار قیمت فروش کارخانه (داخلی)و یا یک در هزار مجموع ارزش گمرکی وحقوق ورودی آنها.
ز- شماره گذاری انواع خودرو های سواری و وانت دو کابین اعم از تولید کنندگان داخل و یا وارداتی به استثناء خودروهای سواری عمومی درون شهری یا برون شهری حسب مورد سه درصد(3%)قیمت فروش کارخانه (داخلی) و یا سه درصد(3%)مجموع ارزش گمرکی و حقوق ورودی آنها دو درصد (2%)مالیات و یک درصد (1%) عوارض.
ادامه بخش 2
