« هو الوکیل »
ریاست و مستشاران محترم شعبه دادگاه تجدیدنظر استان فارس
با سلام و عرض ادب
احتراماً ؛ اینجانب به وکالت از خانم درپرونده کلاسه 0009980703200701 با بایگانی 000808 شعبه ه دادگاه عمومی حقوقی شهرستان شیراز و بایگانی 000237 آن شعبه محترم ، با اجازه حاصل از بند 4 ماده 426 قانون آیین دادرسی مدنی ، در ارتباط با دادنامه شماره 0009977122900462 مورخ 00/04/98 که در تاریخ18/04/98 به اینجانب ابلاغ گردیده است ؛ در فرجه قانونی و به جهت متضاد بودن رأي فوق البیان با رأی صادره در شعبه 26 دادگاه عمومی حقوقی شیراز که در شعبه 7 دادگاه تجدید نظر استان فارس عیناً تأیید گردیده ، باعنایت به اینکه رأی صادره به شرح ذیل مستنداً به مواد 427 ، 428 ، 432 ، 433 و 435 قانون آیین دادرسی مدنی قابل اعاده دادرسی می باشد ؛ نسبت به دادنامه صدر الذکر معترض بوده و تقاضای رسیدگی و مآلاً نقض دادنامه معترض عنه و در مانحن فیه صدور حکم مقتضی را دارد.
تعارض صورت گرفته در احکام صادره
قاضی محترم شعبه 26 دادگاه عمومی حقوقی شیراز و همچنین قضات محترم شعبه هفتم دادگاه تجدید نظر استان فارس ( در پرونده کلاسه 0009980704900000 ) دادخواست اثبات مالکیت موکل در خصوص همین موضوع مطروحه را رد نموده اند (پیوست های شماره یک و دو) و آن دعوا را منوط به احراز صحت هبه نموده اند و اکنون که در دعوای جدید دادخواست اثبات وقوع عقد هبه را تقدیم نموده ایم . پس از صدور حکم در ماهیت دعوا در شعبه هجدهم عمومی حقوقی شیراز؛ اعتراض خود را نسبت به آن اعلام داشتیم . پس از ارجاع پرونده به آن شعبه محترم ، حکم به عدم استماع دعوا به دلیل عدم تقدیم دادخواست اثبات مالکیت صادر شده است و از آنجایی که این دو حکم تصدیری قطعی با هم در تعارض می باشند و از موجبات اعاده دادرسی می باشد. فلذا : عالی جنابان بهتر می دانند، خواستار اتخاذ تصمیم در راستای بند 4 ماده 426 ناظر بر ماده 376 قانون آیین دادرسی مدنی مبنی بر پذیرش اعاده دادرسی می باشم . بناء علیهذا : خواهشمند است : پس از پذیرش اعاده دادرسی در صورت صلاحدید اعلام نمایید کدام یک از دو حکم صادره می بایست مورد پذیرش واقع شود . النهایه : بدور از هرگونه تلین، مزید توفیق آن ذوات مقدس قضائی را از درگاه عادل قادر مسئلت می نمایم.
با تشکر و امتنان
